Þegar skipið sökk

Það hafði flotið lengi áfram þetta far,
flotið yfir margar slæmar grynningar,
margir snjallir höfðu stýrt
og það hafði oft verið dýrt
að gera gamla dallinn út.
 
Það var kominn lúmskur leki að lestinni,
lamað allt um borð og lent í rassgati,
í flækju komin nót og blökk,
undiraldan þung og dökk
daginn þegar skipið sökk.
 
Og ég sver að upp í brú
þar stóð enginn stýrið við
stjórnlaust skipið sigldi á hlið.
 
Þeir höfðu stolið öllu ætu úr búrinu,
rottur höfðu flúið burt af skipinu,
skipstjórinn fékk skömm í þökk,
og í sjóinn loks hann stökk
daginn þegar skipið sökk.
 
Þessi sjóferð hafði verið löng og ströng
í óratíma hafði stefnan verið röng
þeir sem flæktu nót og blökk
fengu að taka heljarstökk,
daginn þegar skipið sökk.

Mannakorn  Í ljúfum leik 1985 

Nusrat Fateh Ali Khan á tónleikum

FRIÐUR Á JÖRÐ

Ég sé að Jóakim hefur stolist inná bloggið mitt eina ferðina enn og ruglar útí eitt að venju. Hinsvegar erfi ég það ekki við kallinn, hef samúð með honum, einmana sál sem á fáa vini. Mér rennur blóðið til skyldunnar að vera góður við Kimma sem er ágætur inn við beinið þrátt fyrir auraapaveikina sem hrellir hann dag og nótt. 

Í gærmorgun horfði ég og hlustaði á sögulega tónleika Fílharmoníusveitar New Yorkborgar undir stjórn Lorin Maazel, sem haldnir vour í East Pyongyang Grand Theater í Norður Kóreu. Ég sat fastur fyrir framan skjáinn alla tónleikana og átti á köflum erfitt með mig. Þarna fékk ég á silfurfati, þjóðsöngva þjóðanna, þátt úr Lohengrin eftir Wagner, hina stórkostlegu Nýja heims symfóníu Dvoraks, Ameríkumann í París eftir Gershwin, upphaf Candide eftir Leonard Bernstein og sérstaka útgáfu af einu þekktasta þjólagi Norður - Kóreu,  „Ariang“   Tónleikarnir voru í hæsta klassa og  tengslin milli hljómsveitar og áhorfenda tilfinningaþrungin. Þetta er í fyrsta sinn sem Norður - Kórea opnar hlið sín fyrir viðburði sem þessum og eina ferðina enn sannast það fyrir heimsbyggðinni að tónlist er landamæralaus. Þarna fylgdist ég með 2500 prúðbúnum Kóreumönnum ásamt gestum frá USA, hljómsveit skipaða fólki með bandarískt ríkisfang, að uppruna jafn litskrúðugu og blómin í haganum, að njóta tónlistar. Bush og Kim voru víðs fjarri góðu gamni en hefðu báðir haft gott af því að sitja hlið við hlið á fremsta bekk og upplifa tilfinnigaflóðið sem umlukti allt og alla. Tónlist er hafin yfir stríðsbrölt, milliríkjadeilur og annað argaþras sem alltof oft einkennir bullukollana sem stjórna ríkjum heims. Tónleikarnir í Grand Theater í Pyongyang staðfestu það.

Einn af mínum uppáhaldstónlistarmönnum til fjölda ára pakistaninn Nusrat Fateh Ali Khan braut öll landamæri með ótrúlegri snilli sinni og dásamlegum boðskap. Hann boðaði aðalinntak Sufisma sem er eining og bræðralag og var elskaður og dáður hvar sem hann fór.  Ég mun á næstunni stikla á stóru um feril þessa magnaða söngvara og tónskálds og kynna hann fyrir ykkur í tónum og myndum.

 

 

.

Mér stendur

Samstarfsmaður minn til margra ára gerði fínan blús fyrir nokkru, lag og texta, sem verður hljóðritað innan tíðar. Upphafsorð ljóðsins eru: Mér stendur ......... ógn af mínum syndum sérhvern dag. Hér er tilvitnun í sögu tveggja klerka, góðra vina, sem áttu til að veðja grimmt um hversu langt þeir kæmust í uppátækjum fyrir framan söfnuði sína. Í þessu tilfellli var veðmálið þetta. Ef annar þeirra næði að segja orðið mér stendur þrisvar í stólræðu án þess að einhver stæði upp og ryki á dyr í vandlætingu þá byði hans kláravín að launum. Ekki mátti flýta sér að segja orðið heldur varð að hafa langar kúnstþagnir á milli orðanna.  Eftir huggulega upphitun var komið að stólræðu og hóf klerkur stólræðuna á orðunum.  Mér stendur ..........  mér stendur ......... mér stendur  .......... ógn af mínum syndum sérhvern dag!  Prestur slapp með skrekkinn, enginn rauk á dyr og ræðan þótti innblásin. Þessa sögu segi ég nú bara af því að mér finnst hún fyndin. 

Rufus Wainwright með tónleika á Íslandi

Rufus Wainwright er án efa einn allra merkilegasti tónlistarmaður sem fram hefur komið á liðnum árum.  Magnaður söngvari, lagasmiður og útsetjari. Þó ungur sé liggja eftir hann ógrynni frábærra diska, eins hefur hann verið viðriðinn kvikmyndatónlist. Trúlega muna einhverjir eftir frábærum flutningi hans á Bítlalaginu Across the Universe í kvikmyndinni I´am Sam, eins lék hann og söng í kvikmynd Martin Scorsese The AVIATOR.

 

Smá plögg - Hrund Ósk Árnadóttir á Domo annað kvöld

Hrund Ósk Árnadóttir kom fram á sjónarsviðið fyrir nokkrum árum þegar hún vann með eftirminnilegum hætti söngkeppni framhaldskólanna með flutningi sínum á The Saga of Jenny eftir Kurt Weil. Eftir menntaskólanám tók við nám í Söngskólanum í Reykjavík og tónleikahald á hinum ýmsu jass- og blúshátíðum vítt og breitt um landið. 

Þessi magnaða söngkona heldur tónleika á Domo annað kvöld og vil ég hvetja alla þá sem hafa gaman af góðum blús og jass að mæta. Þeir sem koma fram með henni eru undirritaður á bassa, Agnar Már Magnússon hljómborðsleikari, Kristján Edelstein gítarleikari og Gunnlaugur Briem trommuleikari.   Tónleikarnir hefjast klukkan 9.

 

Menningarnæturstíll

Þegar ég geng á milli RÚV merktra trukkanna sé ég hvar hann stendur til hliðar við stigann sem liggur uppá sviðið og reykir sígarettu, næstur á svið. Ég geng til hans og heilsa. Góðlátlegt rúnum rist andlitið brosir við mér, hann segist vera góður. Þegar mér hlotnaðist sá heiður fyrir mörgum árum að fá að vinna með Magnúsi Þór kynntist ég einstökum gæðadreng, snillingi orða og tóna. Þegar ég horfi á hann fara á svið með hljómsveitinni sinni og heyri þjóðina heilsa honum með viðeigandi hætti og þeirri virðingu sem honum ber, veit ég að þetta verður gott kvöld.

Faðirvorið slapp fyrir horn

100 eitís lög hafa nú litið dagsins ljós hjá Senu í 5 diska safnpakka. Þessi útgáfa er alveg í réttu framhaldi af öðrum katalogútgáfum frá fyrirtækinu. Sena mjólkar beljuna meðan eitthvað er að hafa útúr tutlinu,það heitir bisness á góðri tungu. Ég er einn af þeim tónlistarmönnum sem hef undanfarin ár prýtt allskonar allrabestu útgáfur frá Senu með hinum og þessum nöfnum. Eins og áður hefur komið fram hefur Sena eignast hafsjó af tónlist með samruna við önnur fyrirtæki eða með kaupum á útgáfuréttum af öðrum fyrirtækjum. Þetta kemur þannig fram á mínu skinni, að ég er alltaf að poppa upp á safndiskum fyrirtækisins. Ekkert er við því að gera ennþá sem komið er en ég hugsa að ég fari að lesa mér til um sæmdarrétt flytjenda eftir að hafa lesið eitísinnkomu mína hjá Senu. Í mínum huga og að ég held flestra sem pæla í tónlist þá hafa áratugatitlar ákveðna skilgreiningu í tónlistarheiminum og miðast við ákveðinn tónlistarstíl en ekki hjá Senusnillingunum.  Ok að hafa Þorparann og Hvers vegna varstu ekki kyrr í safninu, en þegar ég sá að Ísland er land þitt og Þitt fyrsta bros voru með í pakkanum var mér öllum lokið, trúði varla eigin augum. Trúlega hefði Faðirvorið sem ég söng á jóladisk Brunaliðsins farið með ef það hefði komið út á eitís tímabilinu. Annars er ég kominn í heilan hring þegar ég skoða þessar útgáfur útgáfurisans .. og er farinn að hafa nett gaman af sýrunni. Þess ber að geta að eitís innleggið mitt á 100 eitís lögum Senu hefur komið út á fjöldanum öllum af safndiskum hjá útgáfunni. 

Súrrealískir tangóspilarar

Ég fór á tónleika með Frenandez Fierro 12 manna tangóbandi frá Argentínu sem var eitt af aðalnúmerunum okkar á AIM festival www.aimfestival.is  Ég hafði heyrt í gaurunum áður, séð með þeim myndbönd frá tónleikum og frábæra heimildamynd um hópinn sem sýnd var á RUV ekki fyrir löngu. En allt þetta bliknaði við hlið upplifunarinnar í gær. Þessi hópur ungra tangópönkara fór alveg með mig, því líkur ógnar kraftur og tilfinningahiti. Með stórskemmtilegan söngvara í broddi fylkingar, lék þessi einkennilega útlítandi götustrákahópur, sem hefur markað spor sín í tónlistarheiminn með svo afgerandi hætti, með tilfinningar mínar og annarra tónleikagesta enda átti ekki að sleppa þeim fyrr en í fulla hnefana. Gerist vart betra.

Upp upp mín sál

Ég átti orðið erfitt með að sitja kyrr undir lok tónleikanna í kvöld, sem voru eins og dóttir mín myndi segja „geðveikir, eða gett góðir“  Til að byrja með Tommi R með frábært stórband skipað toppmönnum ... æðileg grúppa og flottar tónsmíðar. Allt ætlaði af göflunum að ganga eftir hvert lag. Mér varð á að hugsa að trúlega væri ekki neitt auðhlaupaverk að taka við af þessu súperbandi en áhyggjur mínar hurfu við fyrsta tón hjá tríói Hilario Duran. Æ ég held ég láti bara vera að segja meira, það yrði of langt  ... en mikið vildi ég að þið hefðuð verið með mér í kvöld og upplifað galdurinn. En bara næsta ár. Ég lofa ennþá meiri veisluhöldum, slæ ekki af, gef ekkert eftir og hætti ekki fyrr en þið leggið á hestana og ríðið norður. Þið getið sungið á leiðinni „aldrei ætlaði ég norður “